11-القاء خلسه هيپنوتيزمي به روش كشش به عقب
متن تلقينات : خوب، من از تو مي خواهم كه اينجا بايستي، زانوها را به هم بچسبان، پاشنه پا راهم همينطور، بدن راست و مستقيم، شانه ها عقب، خوب است، راحت نفس بكش، دستها كنار بدنت باشند، حالا چشمهايت را ببند، تجسم كن كه پاشنه پاهايت به زمين چسبيده و بدنت مثل يك تكه چوب شده، كه يك سرش به زمين چسبيده و يك سرش در هوا آزاد است و مي تواند به سمت جلو و عقب نوسان كند، بعد از چند لحظه متوجه مي شوي تعادل خودت هم دارد به هم مي خورد و مي خواهي نوسان كني، نگران نباش اگر ديدم داري مي افتي مي گيرمت (هر چندجمله آخري به صورت ضمني گفته مي شود اما طوري ادا مي شود كه انگار واقعيت محض است و حتما اتفاق مي افتد اگر قبلا از تستهاي تلقين پذيري استفاده كرده ايد و مي دانيد كه سوژه زود به خلسه مي رود مي توانيد جمله آخر را اينطور تغيير دهيد: نگران نباش وقتي مي افتي مي گيرمت، سپس ادامه دهيد : ) حالا همانطور كه اينجا ايستاده اي آرام تنفس كن و تصور كن بدنت دارد به صورت معلق در فضا در مي آيد، سعي نكن كاري انجام دهي و سعي نكن بيكار بماني، فقط سعي كن اينجا بايستي و اجازه دهي نوسان كني (درمانگر سپس براي چند لحظه سكوت مي كند، مثلا 15 ثانيه يا 1 دقيقه، اگر سوژه تلقين پذير باشد شروع مي كند به نوسان به جلو و عقب، درمانگر بايد در يك طرف سوژه طوري بايستد كه خط پشت سر يا نوك بيني سوژه را با نشانه اي روي ديوار روبرو تنظيم كند تا اگر ذره اي سوژه به سمت جلو يا عقب حركت كرد او بتواند به راحتي آن را تشخيص دهد و اندازه آن را بفهمد، با اين كار به سادگي درمانگر مي تواند ريتم نوسان سوژه به جلو و عقب را تشخيص دهد.اين نوسان حتما اتفاق مي افتد چون تقريبا غير ممكن است كه كسي بتواند كاملا بي حركت بايستد، هميشه مقداري نوسان وجود دارد، هر چند در افرادي كه تلقين پذيري كمي دارند، مقدار آن خيلي كم است. به سادگي مي توان فهميد كه هر چه فرد تلقين پذيرتر باشد شدت نوسان او هم بيشتر است. درمانگر در اين مرحله تلقينهاي خود را با نحوه نوسان سوژه هماهنگ و آنرا تقويت مي كند و به مجرد آنكه سوژه كاملا به سمت جلو منحرف شد و شروع كرد به حركت به سمت عقب درمانگر ادامه مي دهد:) حالا داري به سمت عقب حركت مي كني،( اين جمله باعث مي شود كه سوژه سريع جلوي خودش را بگيرد و مسير حركت را به سمت جلو برگرداند كه در اين حالت درمانگر فورا مي گويد) حالا داري به سمت جلو حركت مي كني، (و همانطور كه نوسان ادامه دارد درمانگر آنرا با اين جملات تقويت مي كند) به سمت جلو حركت مي كني، جلو، عقب، جلو، عقب، جلو، عقب ( و همينطور ادامه مي دهد، تن صداي درمانگر آرام، ملايم اما محكم است، درمانگر تقريبا 30 تا 60 سانتي متر از گوش سوژه فاصله دارد و بايد تلقينات را آرام، نرم و يكنواخت و بدون هيچ زمختي در صدايش تكرار كند، به يكنواختي صداي زنبور، وقتي درمانگر متوجه شد كه شدت نوسان به ميزان كافي افزايش يافته است شدت صدايش را از صداي ملايم به صداي قوي و مسلط و كنترل كننده تغيير مي دهد و مقداري احساس چاشني آن مي كند، وقتي نوسان به ميزان كافي يعني حدود 15 سانتي متر رسيد نشان دهنده آن است كه خلسه سبكي ايجاد شده است، با تكرار كلمات جلو، عقب پيش از آنكه سوژه به انتهاي مسيرش برسد مي توان تلقين پذيري او رابيشتر كرد. اگر سوژه تلقين پذير بوده و تا حدودي خلسه، استقرار يافته باشد سوژه از تلقينهاي جلو و عقب تبعيت بيشتري مي كند و همينطور كه تحت تاثير تلقينات قرار مي گيرد با خود مي گويد: هر چه او مي گويد درست است، وقتي مي گويد به سمت عقب به عقب ميروم و وقتي مي گويد جلو به سمت جلو مي روم. در نتيجه پرستيژ درمانگر براي سوژه افزايش مي يابد و همين باعث مي شود سوژه بيشتر تلقينات را پيروي كند تا اينكه بخواهد روي آنها اثر بگذارد، در همين لحظه درمانگر بايد نقش مسلط تر و مستقيم تري در ايجاد حركت در سوژه به جلو و عقب بگيرد و اچازه ندهد سوژه حركت و نوسان خود به خودي داشته باشد.براي القاء خلسه عميق تر تن صداي درمانگر از اين پس محكم تر و تلقين به جلو و عقب هم سريع تر مي شوند ) به سمت جلو، عقب، جلو، عقب ( و شدت صدا قوي تر و قوي تري مي گردد، و بالاخره درمانگر سعي مي كند تا براي القاء خلسه عميق تر كشيده شدن به عقب و افتادن را بيشتر تلقين كند، به تدريج تاكيد روي به سمت عقب تشديد و روي به سمت جلو تضعيف مي شود و تلقينها از حركت به سمت عقب و يا نوسان به سمت عقب به افتادن و افتادن به عقب تغيير مي يابد و تلقين به افتادن هم قوي تر و محكم تر و با سرعت بيشتري ارائه مي شود،اگر خلسه عميقي ايجاد شده باشد شدت نوسان سوژه بيشتر شده و ديگر نمي تواند خودش را مستقيم نگه دارد و كم كم بيشتر به سمت عقب خم شده و بالاخره روي دستان درمانگر مي افتدتا درمانگر او را روي صندلي راحتي قرار دهد، اگر خلسه سوژه سبك باشد در اين صورت پيش از افتادن به عقب جلوي خود را گرفته پايش را به عقب مي گذارد يا سعي مي كند بيشتر به سمت راست و چپ نوسان كند، براي درمانگر اين حركات نشان دهنده اين است كه خلسه عميقي ايجاد نشده است و در نتيجه او مي تواند يكي از دو اقدام زير را انجام دهد:يا باز هم به تلقين افتادن به عقب به صورت يكنواخت و مكرر ادامه دهد و يا دست خود را پشت شانه سوژه قرارداده و به او اطمينان دهد كه نمي افتد، درمانگر او را خواهد گرفت، چون ترس از افتادن ممكن است باعث اختلال درالقاء هيپنوتيزم شود. همين اطمينان به اينكه نمي افتد و صدمه اي نخواهد ديد باعث رفع اضطراب او شده و اجازه مي دهد كه به عقب روي دستان درمانگر بيافتد، در هر صورت درمانگر همچنان به تلقينات خود ادامه مي دهد:) مي افتي به عقب، مي افتي عقب، مي افتي عقب و به خلسه عميقي فرو مي روي، خلسه عميق، عميق عميق، خواب خيلي خيلي عميق،) و سوژه را آرام روي صندلي قرار مي دهد. لازم است كه صندلي دسته دار راحتي پشت سر سوژه باشد. مي توان سوژه را به آرامي روي يك نيمكت يا مبل راحت نيز قرار دارد. اگر سوژه خودش را روي صندلي گرفته است يعني خودش دستش را روي دسته صندلي مي گذارد و وضعيت راحتي مي گيرد نشان مي دهد كه باز خلسه او عميق نيست و نياز به عميق سازي بيشتري دارد اما اگر به صورت كاملا سفت و يا كاملا شل و رها شده روي صندلي قرار گرفت ( بدون هيچ اراده اي ) نشان مي دهد كه خلسه او كاملا عميق شده است.
|
